Stopami bosymi
po śniegu 
po śniegu 
od łez gorącym
z miłości

idziesz.

Oczyma wielkimi
w świat
ten przed i za
horyzontem

wpatrzona.

Ludzie znikają
sobą być przestają
innymi też…
dlatego stopy 
kroczą po śniegu 
gorącym od łez

Bo świat zawodzi 
nie zawsze takim jest
jakim się być wydaje
nie zawsze Asy i Króle
czasami puste
trafiają się karty
życia odcinek
zachodu nie warty.

Z daleka się trzymaj
z dystansem omijaj
to co dobre jest
od środka zepsute…

Pamiętaj…

ścierwa nie rusza się nawet butem!