Bruk
ryżem usiany

pamiętam
i we włosach ziarenka

złotem błyszczały
moja i Twoja ręka

zła byłaś
bo kazanie przespałem

w nerwach
rękoma wilgotnymi

Twoje ściskałem
całym sobą całą Ciebie
kochałem!

Teraz Ty śpisz
w łóżeczku obok
mały „terrorysta
nie-śpiący robot” 😉

Słodki jak Ty
Piękny jak My

i pewnie szczęśliwy.
Zuzia

maleńkie gramy
a oboje ją
ponad wszystko
i życie
Kochamy.

Nie wiem
ile jeszcze szczęść
nas czeka.

Dziś przy skrzypcach
chcę tylko byś wiedziała

że od mojego o Tobie
wyobrażenia
jesteś daleka.

Wąskie mam choryzonty
i wyobraźnię nijaką

Ty jesteś jak ogród różany
a wyobrażenie moje….to flakon.

Dziękuję.

/Po raz kolejny zakochany i w Ann i w Amelii i we Francji, której jeszcze nie widziałem/