A kiedy smutek

„spływa do oczu”

Kiedy idziesz

i przed tobą tylko mrok

jak zza oczu

zamkniętych

zaciśniętych

w złości

życia trudności

smutku

braku radości

nicości

Wstajesz rano

i rano zasypiasz

odwracasz głowę

kiedy ze mną sypiasz

gdy obok jestem

ty starasz się uciec

gdy odchodzę 

ty wracasz

znów zmęczona

życiem zdziwiona

Skończmy z tym już

każde w swoją stronę

pójdzie

mniej lub bardziej…

zadowolone.